Zondag 27 juni 2021

De verstandhouding tussen Jula en Loeki is opperbest. Loeki is een nieuwsgierig en leergierig pupje dat alles wat nieuw is met het nodige enthousiasme gaat onderzoeken. Ze kan zich heel goed alleen amuseren met een balletje, een takje, een touwtje of een knuffeltje. Maar liefst is ze gewoon dicht bij ons of bij Jula. 

Het is mooi om te zien hoe ze Jula 's ochtends begroet. 

Deze middag zijn we voor het eerst met onze beide dames op restaurant geweest. Loeki gedroeg zich voorbeeldig. Het was net alsof ze dit al jaren doet.

Zaterdag 19 juni 2021

Ook voor ons is er, met twee hondjes in huis, een nieuwe episode als hondenbaasjes begonnen. En als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik het niet gemakkelijk vind. Natuurlijk zijn we smoorverliefd op Loeki en natuurlijk vinden we Jula nog altijd de liefste hond ter wereld maar hoe combineer je dat? We willen Jula niet het gevoel geven dat ze op de tweede plaats komt en we willen Loeki niet reduceren tot aanhangsel van Jula.

Geen nood, dan sla je er de hondenliteratuur maar eens op na, toch? Ja, dat had je gedacht. Er is meer dan genoeg te vinden over het in huis nemen van een pupje bij een volwassen hond maar ik heb niks gevonden over een pupje dat met haar mama bij de baasjes blijft wonen. Raar, want dit is toch echt een speciale situatie? Het zal dus met vallen en opstaan moeten gebeuren.

Het begon al met het slapen. Jula heeft recht op een ongestoorde nachtrust in haar eigen mandje en Loeki moet alleen leren slapen. Daar dacht die pruts anders over: die wou gewoon bij haar mama slapen. De eerste twee nachten was het dan ook een gejank, geblaf en gepiep van jewelste. Jula sliep er lekker doorheen, wij niet. Maar we hebben volgehouden en nu slapen ze allebei rustig alleen: Jula zoals gewoonlijk in haar mandje in de gang, Loeki in de bench in de woonkamer. Zodra Loeki zindelijk is en de bench niet meer nodig is, zien we wel weer verder.

Rond 23u laten we hen de laatste keer uit maar langer dan 5u30 slaapt Loeki nog niet. En zij wakker, iedereen wakker! We hebben onze tuin nog nooit zo vaak zien ontwaken als de laatste weken.

En dan zijn we bij het volgende: zindelijkheidstraining. We doen het netjes zoals het hoort: buitenzetten na het slapen, spelen en eten. In een puppyren zodat ze niet afgeleid wordt. En flink prijzen zodra ze doet wat ze moet doen. Maar toch heeft ze heel vaak ongelukjes. Ik denk dat ze gemakkelijk 15 plasjes op een dag doet. Ze geeft het zelf absoluut niet aan en in een oogwenk is het gebeurd. En dat een pup haar eigen nestje (lees bench) niet bevuilt? Vergeet het maar, dat deel van de cursus heeft Loeki niet gelezen. Hier sta ik mooi met al mijn theorieën en ervaring. Er zal niets anders opzitten dan consequent volhouden, haar goed in de gaten blijven houden en hopen dat ze het zelf begint te voelen en aan te geven. Het is tenslotte nog maar een pupje van amper 10 weken.

Maar het is wel boeiend om die twee gade te slaan. Jula is altijd al heel voorzichtig geweest met alles wat klein is: kleine hondjes, een vogeltje dat tegen het raam gevlogen was, kleine kindjes, … Het is ontroerend om te zien hoe ze samen met Loeki trekspelletjes speelt. Mocht ze even hard trekken als ze bij ons doet, dan vloog Loeki gewoon de kamer door. Maar nee, ze laat Loeki af en toe zelfs “winnen”. Soms gaat het er wat ruiger aan toe en moet Jula eventjes hard grommen om Loeki duidelijk te maken dat het genoeg geweest is. Loeki is echter niet gauw onder de indruk en doet dan dapper verder. Moeten wij dan ingrijpen? Ik weet het niet.

Het is ook grappig om te zien hoe Loeki Jula imiteert. Wanneer ik met Jula oefeningen doe zoals “zit voor” of “af”, dan doet Loeki enthousiast mee. Deed ze dat ook maar voor de plasjes en de hoopjes.

Deze middag ga ik voor het eerst weer trainen met Jula. Waarom dat nog niet vroeger gebeurde, kan je lezen in Dagboek van Jula